Profleksja – czyli jak dajemy zamiast brać

Profleksja to jeden z mechanizmów obronnych (więcej o nich: Sposoby na unikanie kontaktu). Ten mechanizm to działanie na rzecz innych, by dawać do kontaktu to, co sami chcielibyśmy otrzymać.

Czy zdarza Ci się robić wiele dla innych? Angażować się w ich problemy, biegać na ratunek kiedy są w potrzebie? Wyczuć nawet najmniejszy sygnał, że ktoś potrzebuje pomocy? Stawiać potrzeby innych ponad własne? A może nawet nie znać swoich własnych? Czy to niesienie pomocy działa tylko w jedną stronę, bo Tobie trudno prosić o coś dla siebie? Bywasz bliski/a łez gdy ktoś zrobi coś dla Ciebie nieproszony, sam z siebie, tak bezinteresownie?

Jeśli tak jest, istnieje duże prawdopodobieństwo, że stosujesz w swoim życiu mechanizm unikania kontaktu, jakim jest Profleksja — dosłownie „odbicie w przód, w kierunku drugiej osoby". Dotyczy ona osób, które w dzieciństwie nie miały okazji dostać tego, czego potrzebowały. Ich rodzice, opiekunowie pokazywali im — bardzo często zupełnie nieświadomie i bez złych intencji — na różne sposoby, że ich potrzeby nie są ważne.

Takie dziecko wykształci w sobie umiejętność robienia dla innych tego, co samo chciałoby dostać. I później jako dorosły będzie to powielać bez dostępu do wiedzy o sobie samym. Taka osoba nie będzie w stanie odpowiedzieć na pytanie, czego potrzebuje. Być może zastanowi się nad tym zjawiskiem dopiero na psychoterapii lub podczas wizyty u psychologa.

Więcej o mechanizmach: Sposoby na unikanie kontaktu · Konfluencja – czyli jak stapiamy się z otoczeniem